آنگاه که تنها شدی و در جستجوی یک تکیه گاه مطمئن هستی بر من توکل کن ( نمل آیه ۷۹)

آنگاه که نو میدی بر جانت پنجه افکنده و رها نمی شوی به من امید وار باش (زمر آیه ۵۳)

آنگاه که در پی تعالی و کمال هستی نیتت را پاک و الهی کن (فاطر آیه ۲۹)

آنگاه که سرمست زندگانی و مغرور به آن شدی به یاد قیامت باش (فاطر آیه ۵)

آنگاه که دوست داری به آرزویت برسی به در گاهم دعا کن تا اجابت کنم (غافر آیه ۶۰)

آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد به یاد من باش که من همواره به یاد تو هستم

(بقره آیه ۱۵۲)

آنگاه که روحت تشنه راز و نیاز است آهسته مرا بخوان (اعراف آیه ۵۵)

نمی دونم چرا بعضی از این آیات با حرف های خیلی از مبلغ های دینی فرق داره

 انگار از یه  جنس دیگه است ....

به هر حال من که خودم شعور و درک همه ی این آیات رو ندارم

از روی نفهمی میخوام گله کنم بگم پس کو ................ .

آخه چه جوری منو اجابت میکنی ؟ یا اجابت کردی من داغم حالیم نیست.

چه جوری به آرامش واقعی برسم / چه جوری دلخوش باشم / نه الکی بگم تا چیز هست

باید زندگی کرد / شکر کرد/ من که شکرت میکنم / چه جوری امید وار باشم  وقتی که رها شدم /

اصلا چه جوری آهسته زمزمه کنم تو رو / من خیلی خیلی کارم گیره که تو ........../

( در ضمن الان حوصله ی مسابقه وبلاگی ندارم، دوست دارم ها ولی... .

از من ناراحت نباش دوست عزیزم شنگول )

(بابا بچه ها چرا هی میگین بهم  نا امید نباش ؟؟من کی گفتم نا امیدم ؟

اجابتی که من میخوام دنیوی نیست وگرنه هیچ وقت اینجا عنوانش نمی کردم / نا امید نیستم

فقط حرفم رو زدم / من هم دیوونم و هم شاد تر از همتون / این حرف های وبلاگمو

یک ناظر پنهان تو وجودم میزنه که هیچوقت خوابش نمیبره /مست نمیشه/خسته نمیشه/

فقط حرفش رو میزنه / )