اسکیزوفرنی، اختلال روانی شدیدی است که مهمترین مشخصه اش اختلال فرایندهای فکری می باشد. مبتلایان به اسکیزوفرنی گاهی به نحو عجیبی ارتباط برقرار میکنند، هیجانات نامناسبی بروز میدهند، حرکات نابهنجاری دارند و گوشه گیر می شوند. اصطلاح اسکیزوفرنی از دو کلمه لاتینschizo  به معنای "گسسته" و phrenia به معنای "ذهن" گرفته شده است. مفهومش هم این است که ذهن شخص از واقعیت گسسته و شخصیت او فرو پاشیده است. اسکیزوفرنی با تعدد شخصیت که گاهی به آن ((دوشخصیتی)) می گویند،‌ فرق دارد. در اسکیزوفرنی، اگر چه شخصیت از واقعیت گسسته می شود ولی بیمار تعدد شخصیت ندارد. تقریباً 2/2 میلیون نفر بزرگسال آمریکایی یعنی حدوداً 1/1 درصد جمعیت 18 سال به بالای آمریکا، در عمرشان اسکیزوفرنی داشته اند(مؤسسه ملی سلامت روانی،2001).

        اسکیزوفرنی، اختلال عذاب آوری است که شخص را بی رمق می کند. حدوداً نیمی از بیماران بیمارستان های روانی، دچار اسکیزوفرنی هستند. در حال حاضر شمار مبتلایان به اسکیزوفرنی که زندگی عادی خود را دارند و گاهی برای درمان به بیمارستان های روانی بر می گردند، از گذشته بیشتر شده است. دلیل اصلی کم شدن تعداد بستری شدگان مبتلا به اسکیزوفرنی در بیمارستان ها هم دارو درمانی است. قاعده ((یک چهارم ها))، عاقبت مبتلایان به اسکیزوفرنی را رقم میزند. طبق این قاعده، یک چهارم مبتلایان به اسکیزو فرنی خوب می شوند و خوب می مانند. یک چهارم دیگر هم عملکردشان نسبتاً خوب شده و می توانند زندگی مستقلی داشته باشند. یک چهارم بعدی می توانند به خوبی در خانه های گروهی زندگی کنند. و بالاخره یک چهارم آخر،‌ عملکرد خوبی نخواهند داشت و عمرشان را در حالت بستری بودن سپری می کنند.

نشانه های اسکیزوفرنی ... در ادامه مطلب موجود می باشد .

جواد صادقی آهویی