ای تو جاری شده در قشنگترین دقایقم 

            ای تو بامن آشنا ناجی قلب عاشقم                                                

                ای تو پیدا شده در لحظه ی انتخاب دل

                            ای تو در سکوت شب بهار پاییز دلم

                             کسی جز تو به سرم دست نوازش نکشید

                                        کسی مثل تو منو به ظلمت شب نسپرد

                                              کسی قلب منو مثل تو به آتیش نکشید

     هیچکسی هستی منو مثل تو از من نگرفت

                    کسی مثل تو منو اسیر تنهایی نکرد

                        کسی مثل تو برام آیه ی تاریکی نشد

                          کسی مثل تو به من حلقه ی نابودی نزد

.......

حتما این ترانه سیاوش قمیشی رو شنیدین ، خیلی قشنگ نوصیف میکنه حال منو نسبت به یه نفر

میدونید کی ؟ خدا .نمدونم چرا دوست دارم به پروردگارم نسبت بدم

آخه تا اونجا که به یاد دارم از خودم فقط خداست که میتونه ناجی قلب عاشقم باشه

مجازی نباشه ، از اون ور هم فقط خودش میتونه هر بلایی سرم بیاره

یک ذهن و نور  خوب ،مفید ، خلاق ، مهربان وصفات دیگه حالا ...به همون اندازه مستعد هست

 تا حالاتو جا بیاره ...

حالا اگر پروردگارت باشه تو این وسط مسلما هیچ حقی نداری

اختیار داده بهم خدا ؟ زور داده بهم؟ مهر اشرف بودن خلایق رو چسبونده رو پیشونیم؟ 

آزادی بهم داده ؟ آزادی به بعضی بنده هاش داده؟ به اخلاصین؟

آره میدونم مفت مجانی نیست راهی براش هست؟

کی منو کور کرده ؟ خودم مرض دارم...چرا تو وجود من یه چیزی هست که دوست داره

گاهی از موقه ها ادعای خدایی کنه ...دقیقا همون لحظه اوج ناتوانی و ذلیلی من هست

من جبر احساس میکنم  ....چرا من نمیتونم جزو خدایان باشم.....

مثل یک نجیب زاده که داره تو یک شهر (...) زندگی میکنه

زندگی من پوچ هست ، کاری بخ بقیه ندارم ولی زندگی اطرافم رو هم تو خالی میبینم

من میدونم ، نه احتمال میدم حقیقت پوچی نیست...چرا نباید حقیقت رو داشته باشم

اسیر باشم.......................................................................

چرا  ناخواسته یا خواسته ، دانسته یا ندانسته ، من اسیر گناه تو دین اون شدم دیگه نمیتونم

بر طبق های بهشتی بنشینم .......من بهشت رو نمی خوام ، خب عذاب رو هم نمی خوام

کی به من گفته مامان بابات این ها هستن ...معلم تو این هست...الف .ب.پ

کی گفت...... نه دیگه جرات  ندارم ادامش رو بگم اینجا

چرا من باید عذاب ببینم ....

این درخته چی  میتونه باشه یا کی؟   نیگاه کن چشماشو هم با دست خودش بسته خاک برسر

آخه براچی؟ ما آدم ها چیرو میدونیم ولی بهش توجهی نداریم..

چرا دوستم نداریم راه حلی داشته باشیم

می ترسم از آن بانگ بر آید روزی      که ای بیخبران ، راه نه آنست  و نه این

گاویست در آسمان و نامش پروین      یک گاو دگر نهفته در زیر زمین

چشم خردت را باز کن از روی یقین     زیر و زبر گاو مشتی خر بین  

از آمدن  و رفتن ما سودی کو ؟     وز تار امید عمر ما پودی کو ؟

چندین سر و پای نازنینان جهان      می سوزد و خاک می شود  دودی کو؟

آن مایه که زدنیا  خوری یا پوشی     معذوری که ، در طلبش میکوشی

باقی همه رایگان نیارزد ، هشدار      تا عمر گرانبها بدان نفروشی

از آمدن بهار و از رفتن دی      اوراق وجود ما همی گردد طی

می ، خورد  مخور که فرمود حکیم      چو زهر یاتریاقش  می

در کارگه کوزه گری کردم رای     در پا به چرخ استاد دیدم بپای

می کرد دلیر کوزه را دست و سر    از کله ی پادشاه و از دست گدای

از کوزه گری کوزه خریدم باری      آن کوزه سخن گفت به هر اسراری

شاهی بودم که جام زرینم بود     اکنون شده ام کوزه گر هر خماری

ای آنکه نتیجه ی چهار و هفتی     وز هفت و چهار دایم در تفتی

می ، خور که هزار بار بیشت گفتم     باز آمدنت نیست  چو رفتی ، رفتی

ای دل تو به اسرار معما نرسی     در نکته ی زیرکان دانا نرسی

اینجا به می لعل بهشتی می ساز    که آنجا ، که بهشت است رسی یا نرسی